29 Eylül 2014 Pazartesi

Kitap Ağacı İzmir Buluşması

Ah kitap...
Sen ne güzel şeysin...
Sen nelere kadirsin...
Ne güzelliklere vesilesin öyle...

Kitap aşkımı bilmeyen yoktur herhalde. Bir çocuğu nasıl oyuncakla, şekerle kandırabilirseniz beni de kitapla öyle kandırabilirsiniz efendim :)

24 Eylül 2014 Çarşamba

Hayat Bizi Beklemez...

Hayat bizi bekler mi ?
Beklemez.
Kendi kendine akıp gider.
Siz ister ona ayak uydurur, onunla beraber yol alırsınız, ister geride kalıp peşinden koşar, yetişmeye çalışırsınız.
Ya da hepten koyverip akıp giden hayatın arkasından el sallarsınız.

12 Eylül 2014 Cuma

Hizaya Gel...

Normalde insan ayırmam, burun kıvırmam, kimseyi küçük görmem ya da alıp göklere çıkarmam. Yaradılanı severim yaradandan ötürü diycem, o lafı da ismi lazım olmayan bir zat çok kullanıyor, vazgeçtim demiyorum.
Öyle yani, genel olarak insanlarla bir derdim yok. Halden anlarım, kendimi karşımdakinin yerine koyamaya, elimden gelen bir şeyler varsa yardım etmeye çalışırım. Kendi halinde, etliye sütlüye karışmayan bir insanım.

10 Eylül 2014 Çarşamba

Öyle İşte...

Arada kafamı kaldırıp şöyle bir etrafıma baktığım da oluyor.
O zamanlar sadece güzellikler görsem, mesela ağaçlar, kuşlar, mutlu insanlar, huzurlu hayvanlar, ağlamayan çocuklar... O zaman belki kafamı eğip hayal dünyasına dönmek istemem tekrar. Ya da bu kadar sık kaybetmem kendimi pembe bulutların gölgelediği, turuncu güneşin aydınlattığı, bol köpüklü rüzgarların estiği sokaklarda. Mavi panjurlu evlerin kapılarını çalmam ya da pencerelerden sarkan sardunyaları koklamak için uzanmam. Ama olmuyor işte. Bu dünya böyle gelmiş böyle gidiyor. Kimse mutlu değil. Kimse hayatından yüzde yüz memnun değil. Sokak kedilerine bile gün yüzü göstermeyen insanlar varken nasıl mutlu olunur bu dünyada.